سامانه همایش های موسسه پژوهشی علوم و صنایع غذایی

صفحه اصلی / سومین همایش ملی پژوهش های کاربردی امنیت غذایی: فرآوری، ایمنی و سلامت

فرایند استحصال میگوی پرورشی سالم و بهداشتی در شرایط اقلیمی سواحل خلیج فارس و دریای عمان

نویسندگان :

مهران آوخ کیسمی¹ مجتبی رجبی کلوانی² سراج بیتا³

1- مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزي و منابع طبیعی استان گیلان 2- دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار 3- دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار

کلمات کلیدی :

میگو،آلودگی های میکروبی،صید،ملانوزیس،فراوری میگو

چکیده :

از پرورش میگو در هریک از روش‌های مختلف پرورشی 10-30 تن میگوی پرورشی در سال استحصال می‌گردد. اگر برداشت میگوهای با کیفیت مناسب در زمان حداکثر تقاضا و گران بودن محصول در بازار بدون آسیب فیزیکی و آلوده به سرعت انجام شود میگوها آلودگی باکتریایی کمتری خواهند داشت و تازه‌تر به محل عمل‌آوری خواهند رسید. شکل، رنگ، اندازه و حالت میگو پس از صید به علت تشدید آلودگی‌های میکروبی بر اثر رشد و تکثیر باکتری‌های محیطی و باکتری‌های دستگاه گوارش به ویژه روده، آلودگی‌های ثانویه بر اثر حمل و نقل و تماس با سطوح و فعالیت آنزیم‌های موجود به‌صورت تغییرات فیزیکی، شیمیایی، میکروبی و اورگانولپتیکی تغییر می کند. دو روش اصلی برداشت محصول شامل تخلیه استخر و برداشت محصول توسط توری کیسه ای، تورکشی میگوها در داخل استخر وجود دارد. پس از صید میگو ابتدا آنها را درون یک تانک حاوی آب شور در حدود 10 درجه سانتی‌گراد شتشو می‌دهند. سپس میگوها درون جعبه های پلاستیکی یک لایه یخ در کف جعبه و یک لا‌یه میگو و مجدداً یک لایه پودر یخ روی میگوها و یا میگوها در مخازن حاوی آب ویخ با وانت و کامیون رو باز و یا با کامیون یخچال دار به محل عمل‌آوری انتقال می‌دهند. با بکارگیری روش‌های بهینه جابجایی و فرآوری میگو تغییرات پس از برداشت خود هضمی، تغییرات باکتریایی، ایجاد لکه سیاه یا ملانوزیس با توجه به شرایط نگهداری، آماده سازی اولیه، شستشوی سریع، کاهش زمان تابش آفتاب و استفاده از یخ در مراحل جابجایی و نگه‌داری کاهش می یابد.