چهارمین همایش ملی پژوهش های کاربردی امنیت غذایی: فرآوری، ایمنی و سلامت

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1088

عنوان نانوکمپلکسهای پروتئین-پلیساکارید در سامانههای تحویل دوگانه: مروری بر ساختار، پایداری محیطی و رفتار گوارشی در بارگذاری همزمان ترکیبات آبگریز و آبدوست

نویسندگان افسانه محمدی

چکیده سامانه های تحویل دوگانه که قادر به بارگذاری همزمان ترکیبات آبگریز و آبدوست هستند، به عنوان یکی از پیشروترین رویکردها در علوم غذایی و دارویی مطرح میباشند. در این میان، نانوکمپلکسهای پروتئین-پلیساکارید به دلیل زیستسازگاری بالا، قابلیت خوراکی بودن و توانایی ایجاد ساختارهای متنوع از طریق برهمکنشهای الکترواستاتیکی، آبگریز و هیدروژنی، توجه ویژهای را به خود جلب کردهاند. مقاله مروری حاضر به بررسی جامع مکانیسمهای تشکیل نانوکمپلکسهای پروتئین-پلیساکارید (شامل کمپلکسسازی الکترواستاتیکی/کوسرواسیون، کانژوگهسازی میلاردی و خودآرایی)، عوامل کلیدی مؤثر بر ویژگیهای ساختاری (نسبت پروتئین به پلیساکارید، pH، قدرت یونی و دما)، پایداری محیطی در برابر تنشهای مختلف (حرارتی، یونی و تغییرات pH) و رفتار گوارشی این سامانهها در مدلهای هضم شبیهسازی شده میپردازد. همچنین، استراتژیهای بارگذاری دوگانه ترکیبات آبدوست (نظیر آنتوسیانینها، ویتامین C و پلیفنلها) و آبگریز (نظیر ویتامین D3، کورکومین و اسیدهای چرب غیراشباع) در این نانوکمپلکسها به تفصیل مورد بحث قرار گرفته است. یافتههای پژوهشهای اخیر نشان میدهد که نسبت بهینه پروتئین به پلیساکارید، نقش کلیدی در کنترل اندازه ذرات، پتانسیل زتا، راندمان ریزپوشانی و محافظت از ترکیبات ناپایدار ایفا میکند. علاوه بر این، نانوکمپلکسهای پروتئین-پلیساکارید با تشکیل لایه محافظتی متراکم، از تخریب اکسیداتیو و آنزیمی ترکیبات زیستفعال در محیط اسیدی معده جلوگیری کرده و از طریق مکانیسمهای پاسخگو به pH در فاز روده، رهایش کنترلشده را امکانپذیر میسازند که نهایتاً به افزایش فراهمی زیستی به میزان 1.5 تا 4 برابر نسبت به ترکیبات آزاد منجر میگردد. بهکارگیری منابع بومی نظیر صمغ بادام کوهی و پروتئینهای گیاهی، علاوه بر کاهش وابستگی به واردات، به توسعه اقتصاد محلی و پایداری زیستمحیطی کمک شایانی مینماید.

فایل ها

فایل jpeg-jpg پوستر

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات