چهارمین همایش ملی پژوهش های کاربردی امنیت غذایی: فرآوری، ایمنی و سلامت

رفتن به صفحه اصلی

ارائه مجازی مقاله

کد مقاله 1168

عنوان از سیلوهای دانشی تا کشاورزی هوشمند: الگوی همگرایی دانش مهندسی و علوم زیستی

نویسندگان احمد آجورلو - کرم الله دانش‌فرد - شهاب جنابی

چکیده در دنیای پیچیده امروز، روبرو شدن با بحرانهای نوظهور، نظیر امنیت غذایی و تغییرات اقلیمی، نیازمند گذار از ساختارهای آموزشی سنتی و تکرشتهای به الگوهای میانرشتهای است. این پژوهش با هدف تبیین ضرورت استراتژیک تأسیس دانشکده میانرشتهای صنایع غذایی و کشاورزی در دانشگاههای صنعتی تراز اول ایران، به بررسی شکاف موجود میان آموزش مهندسی کلاسیک و نیازهای فناورانه حوزه کشاورزی مدرن و نیز به واکاوی ضرورت گذار از دپارتمانهای جزیرهای مهندسی کلاسیک به ساختارهای همگرا و پویا میپردازد. روش پژوهش در این مطالعه، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مرور انتقادی ادبیات نظری، اسناد بالادستی و بررسی الگوهای موفق جهانی، برای همافزایی مهندسی و علوم زیستی در حوزههایی چون امنیت غذایی نوآورانه و فناورانه، بهینهسازی مصرف انرژی، اینترنت اشیاء در کشاورزی و بستهبندیهای زیستتخریبپذیر است. نتایج پژوهش نشان میدهد که رویکردهای سنتی در آموزش مهندسی، علیرغم توانمندیهای خاص، زمینه یا ارتباط مستقیم با پاسخگویی به پیچیدگیهای زنجیره تأمین غذا و اتوماسیون کشاورزی را نداشته و این امر منجر به کاهش بهرهوری دانشبنیان شده است. یافتهها نشانگر آن است که ایجاد دانشکده میانرشتهای در دانشگاههای صنعتی، میتواند به عنوان موتور محرک نوآوری فناورانه، از طریق ترکیب زبان مهندسی با نیازهای بیولوژیک، بستری برای تربیت متخصصان واسطه دانش و تولید تکنولوژیهای هوشمند فراهم آورد. این پیشنهاد ساختاری، ضمن کاهش وابستگی تکنولوژیک، مسیر توسعه کشاورزی هوشمند را هموار کرده و دانشگاههای صنعتی را به بازیگر اصلی در تحقق امنیت غذایی و تابآوری اقتصادی کشور تبدیل مینماید. این گذار نه یک انتخاب آموزشی، بلکه یک الزام راهبردی برای بقای رقابتی در زیستبوم نوآوری جهانی است.

فایل ها

فایل jpeg-jpg پوستر

محتوای ارائه مجازی مقاله

نظرات